Zangwedstrijd, afscheid en stage week 2

Hallo Allemaal,

Ik heb weer een leuk stukje geschreven! Ik heb nu ook geschreven over wat ik zoal doe in het ziekenhuis!

Zaterdag zijn mam en ik lekker bij de Waag, een Italiaans restaurant, gaan uiteten. Dat was weer eens wat anders, zo’n lekkere tortellinie en spaghetti, heerlijk dus  :-)  Zondag zijn we vroeg opgestaan, om 5 uur…. Om naar de zangwedstrijd van de vogeltjes te gaan!  Dat is hier een hot item bij de mannen. Volgens een huisgenootje begon het om 6 uur. Wij kwamen met z’n allen, mam, mijn 2 andere huisgenootjes en ik, iets later dan 6 uur aan. Het was toen nog niet begonnen. De mannen waren hun paaltjes met vogelkooitjes al aan het klaarzetten. Om kwart over 7 begon het eerste duel tussen 2 vogeltjes, de kwara kiri, geloof ik….Bij de 2 vogeltjes staan 2 mannen met bordjes waarop ze het aantal trillers en slagen turven. Een vogel had er niet echt zin in deze dag en had slechts 2 punten, en had dus verloren. Volgende week zou de finale zijn. Goede vogels zijn heel veel geld waard, wel 2500SRD, heb ik me laten vertellen. Dat is veel geld hier, het maandsalaris van een zaalarts ;-). De mannen vertroetelen het dier dan ook zeer en nemen het overal mee naar toe! Na 2 wedstrijden van een half uur, hadden we het wel gezien. Mam en ik zijn toen ergens wat gaan drinken. Daarna zijn we naar de St.Petrus Kathedraal gefietst om de kerkmis bij te wonen. We waren er veel te vroeg. Het was een mooie mis met een plaatselijk gemengd zangkoor. Deze zongen helaas geen gospel en ook niet zo mooi, dat was wel jammer. Om 3 uur kwam de taxi mam ophalen. Ik haat afscheid, dus ook nu was het weer effe zwaar voor me! ’s Avonds heb ik met mijn huisgenoten nog een spannende triller gezien, ‘Let me in’. Gelukkig was deze niet zo heel eng. Het was meer een Romeo en Julia verhaal met een vampiermeisje, best schattig...haha

Maandag moest ik weer naar het ziekenhuis. We kregen nu ieder onze eigen kamer met patiënten. Ik heb 2 kleine kamers. De zaalartsen hadden het veel te druk waardoor we eigenlijk geen ronde langs de patiënten hebben gelopen. Ik had de leiding maar genomen over de CTG’s en de ontslagbrieven. Dan had ik tenminste wat te doen, en dat beviel me wel! Ook had ik weer een poging gewaagd om een infuus te prikken. Ik vind dat zo moeilijk bij deze mensen hè. Bij de meeste liggen die aders zo diep, of zijn ze zo dun, dat ik er geen infuus in krijg. Maar deze keer is het me al voor de 2e keer gelukt :-D yeah! ’s Avonds liet een huisgenootje haar gecreëerde filmpjes zien, kei leuk. ‘Abi’ heet het, en het is ook te vinden (althans de titelsong) op youtube. Ze is schrijfster en ze wilde van deze serie een boek maken, dus liet ze trots haar filmpjes even zien.

Dinsdag ben ik weer naar OK gegaan. Ik heb mogen assisteren bij een subtotale ruptuur na een bevalling en bij 2 nacurettages en 1 diagnostische curettage. De ruptuur zag er niet zo lekker uit…en volgens mij was het net niet totaal, tot aan de anus. Ik dacht echt, dat gaat niet meer goed komen…maar na het hechten zag het er redelijk uit. Daarna moest ik assisteren bij 2 nacurretages. Een meisje had een flinke abortus. Het bloed bleef er maar uitstromen, niet normaal zóveel weefsel. De tweede was een meisje van 15jaar. Dat is toch erg hè dat zo’n jong meisje een abortus heeft. Waarschijnlijk was dat een abortus provocatus, wat betekend dat het express is gedaan. Een abortus, zoals dat in de volksmond wordt gezegd, is hier not done! Wat meisjes dan doen is, dat ze een middel nemen, dat de vrucht losmaakt van de baarmoederwand en uitscheidt. Erg hè. Daarna hadden we een diagnostische curettage van een wat dikkere vrouw met een myoom, een vleesboom. De baarmoeder  was zeer groot! Ze leek wel 16 weken zwanger! Na het assisteren mocht ik bij 2 keizersnedes mee kijken. Het eerste werd een jongetje en de tweede was een meisje. De laatste was een moeizame ‘bevalling’. Het kind wilde er niet uit. Ze hebben toen met 2 man moeten duwen en een iemand trok, later met een tang, het kind uit de baarmoeder! Het duurde best lang en de vrouw verloor veel bloed (ik geloof 1000cc), maar het kind huilde gelukkig meteen! Dat is een goed teken hè! Ook was er vandaag een vrouw bevallen met vruchtzak en al (in zijn geheel intact). Deze vrouw is later overleden. Ze denken dat ze een dubbele longontsteking had, met misschien HIV, want aan een dubbele longontsteking alleen sterf je niet zomaar (volgens de zaalarts). Wat leuk is, is dat ik deze dag 2x een complimentje heb gekregen over mijn broek ;-) Thuis heb ik zelf proberen te koken :-) Een beetje uit het kookboek en een beetje van mezelf, das altijd het lekkerste!
Woensdag was weer een rustige dag. Ik ben eerst langs mijn eigen 4 patiënten gelopen, eentje dag 3 na een keizersnede die heel graag naar huis wilde maar nog niet mocht, eentje dag 2 na een abdominale uterusextirpatie (baarmoeder verwijderd), en twee die 1 dag na een keizersnede zijn. Daarna hebben we met de zaalartsen nog de ronde langs alle patiënten gelopen. Vervolgens hadden we weer ons routine werk: CTG’s, ontslagbrieven schrijven en kletsen. Ook moest er bij een vrouw vaginaal getoucheerd worden. Maar ik heb echt nog geen een keer mee mogen toucheren, dat vind ik wel stom, want volgende week is mijn laatste week op de zaal… De andere co’s hebben wel al allemaal een keer mee mogen doen. Deze dag moest ook een huisgenootje examen doen in Surinaams koken voor ons, gezien hij vrijdag weer terug naar Nederland gaat! Hij had BB met R (bruine bonen met rijst) gemaakt, best lekker. Surinamers doen dat heel anders hè dan wij Nederlanders. Het ziet er meer uit als soep van bruine bonen met kip, wat je over de rijst doet…maar wel lekker!

Donderdag hadden we een klinische les van een van de co-assistent over myomen. Ik moet volgende week een les geven aan de verpleging. Bij ons op de afdeling ligt een heel zielige vrouw, en nog best wel jong. Ze heeft uitgezaaide baarmoederkanker. De doktoren hadden dit te laat opgemerkt, waardoor mevrouw dus geen optimale behandeling heeft gekregen, waardoor het dus is gaan uitzaaien. Daarbij heeft ze fistels gekregen naar buiten toe, wat nu wonden zijn geworden. We gingen even kijken bij deze mevrouw, maar het zag er echt niet goed uit. Ze kraamde het uit van de pijn. Ik had haar vorige week ook gezien. Toen waren de wonden nog redelijk dicht en gingen ze de nietjes eruit halen. Nu is het een heel diepe wond, tot zowat op haar darmen :-( echt geen pretje, en het riekte enorm! Dat ze dat hebben kunnen missen hè…ongelooflijk. Van mijn eigen patiënten zijn er ook 2 ziek. Eentje voelt zich goed, maar heeft hoge koorts, en de ander heeft enorme buikpijn…zielig! Wat ook wel grappig was, of ja grappig… (sommige weten wat ik bedoel..) dat een baby’tje van een vrouw polydactylie had, het had aan beide handen een extra pinkje zonder botje, dus het bungelde er zo wat aan. De zaalarts vroeg aan de vrouw of ze het weg gehaald wilde hebben… De vrouw keek de zaalarts echt zo aan van: ‘uh, ja duh!’ Waarom zou je het eraan laten zitten…het heeft toch geen functie!

Vrijdag was weer een normale dag! Ik heb weer een infuus gezet :-D Goed hè! Om half 3 begon het opeens kei hard te regenen, alleen hield het niet meer op…Om 4uur was ik nog niet thuis. Hier is regen geen gewone regen. Alle straten liepen onder water, en op sommige plekken in het ziekenhuis regende het gewoon binnen. Rond 4 uur belde Sabrina, dat ik (als het droog was) voorzichtig naar huis moest fietsten, en niet door de plassen heen, gezien je geen gaten in de wegen zult herkennen! Zo gezegd zo gedaan. Ik was nog niet de straat uit bij het ziekenhuis of er was al een file…wat denk je…een ongeluk! Er lag een scooter helemaal onder het wiel van een auto…PLAT! Waarschijnlijk heeft die scooter proberen in te halen ofzo, terwijl de auto de afslag nam, of ze namen tegelijk de afslag, maar ieder de andere kant op…. (iiiiieeew, effe een tussendoortje, een zag net wat in mijn ooghoek…een kakkerlak op mijn kamer! Getver! Ik had het raam open staan, en omdat hier alles onder water staat, en dus ook de holletjes van die beesten, gaan die een ander plekje zoeken…les 1 zet nooit je raam open in Suriname als het heeft geregend! Sabrina heeft hem voor me vermoord met spuitbus en geëlektrocuteerd! Thanks God!) Een stukje verderop moest ik oversteken. Aan de ene stond dus die file en aan mijn kant dus niet, maar niet dat ze ff stoppen en mij laten oversteken…Nee hoor, ze rijden gewoon in een grote plas water voorbij! Ik kwam de kliedernat thuis! Gelukkig is nu langzaam het water aan het wegtrekken!

Voor het weekend heb ik nog geen plannen! In eerste instantie moest ik weekenddienst draaien, maar een van de co’s moest extra komen, omdat hij altijd te laat was en een paar keer ziek is geweest!

Ik heb me ook aangemeld voor salsalessen, en ze doen daar ook Zumba :-D Ik mis dat zo hè!

Tot gauw!

Liefs Suzanne

Laatste foto's

Reacties 3

Annie 29-06-2011 09:31

Hoi Suzane,
Je maakt wat mee op een dag hé? Wat een verhalen. Via Mam ook al een en ander gehoord over het leven daar.
Knap van jou om dat allemaal te doorstaan. Het is niet niks als je met de situaties die je omschreef wordt geconfronteerd.
Goed dat je ondanks de minder pretiige dingen die je meemaakt kunt relativeren en geniet van andere dingen als het ziekenhuis tijdens je verblijf. Houd je raampjes dicht, hoef je niet te mmorden, geniet van je Salsa-lessen, maar vooral heel veel succes met je verdere stage aldaar. Hou je haaks.
Lieve groeten van Annie V.

Annie 29-06-2011 09:32

Hoi Suzane,
Je maakt wat mee op een dag hé? Wat een verhalen. Via Mam ook al een en ander gehoord over het leven daar.
Knap van jou om dat allemaal te doorstaan. Het is niet niks als je met de situaties die je omschreef wordt geconfronteerd.
Goed dat je ondanks de minder pretiige dingen die je meemaakt kunt relativeren en geniet van andere dingen als het ziekenhuis tijdens je verblijf. Houd je raampjes dicht, hoef je niet te mmorden, geniet van je Salsa-lessen, maar vooral heel veel succes met je verdere stage aldaar. Hou je haaks.
Lieve groeten van Annie V.

Theo Peters, pastor, em. 29-06-2011 12:54

Hallo Suzanne,

Dit is mijn derde briefje naar jou, maar de eerste 2 zijn niet op het dispaly voor verzending verschenen. ik zal iets verkeerds hebben gedaan ....maar wat ? Nu dan mijn derde poging.

Interessante verhalen die je naar mensen stuurt met wie je goede
en leuke kontakten hebt opgebouwd door de jaren heen.
We nemen er graag kennis van, ze zeggen iets over jpuw persoon natuurlijk over je stage, naturlijk ook heel veel van je ontmoetingen met mensen daar, collega's enz. . Bedankt voor je "ontboezemingen" Fijn vervolg van je stageperiode toegewenst.

Pastor Theo Peters

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer