When black man eat, black man will sleep...

Dag lieve mensen,

Deze week, stond in het teken van eten en slapen ;-) haha, grapje! Ik heb weer eens wat lekker Nederlands gegeten, iets wat ik wel een beetje gemist had. Verder heb ik weer een aantal avonturen mee mogen maken deze week!

Yeeeah Pizza op de verloskamer! De maandag begon goed. Een van de vrouwen is eindelijk bevallen van haar eerste kindje. Ze lag al 3 dagen (met om de dag een rust dag, dus eigenlijk lag ze er 1 week) aan de inleiding om de baring te vorderen. Als het vandaag niet zou lukken, zou het een keizersnede worden! De man van de vrouw is AG(N)IO (arts in opleiding) van de interne en was zoooo blij met de geboorte van hun zoon, dat hij pizza’s en fernandes (de bekende zoete, maar lekkere drank) heeft laten bezorgen voor ons :-) Leuk hè! Had ik al verteld dat ze hier geen beschuit met muisjes kennen? Heel stom maar ik merkte dat later op. Ik dacht, waarom geeft niemand iets, terwijl sommige trakteren op eten…ohja dacht ik toen, dat is het! Ik mis de beschuit met muisjes. Dus ik vertelde dat aan een van de zusters en die keken me echt zo aan van…waar heb jij het over? Ik vertelde dat het in Nederland een traditie is, om beschuit met roze of blauwe muisjes te eten bij de geboorte van een dochter of zoon. Dat vonden ze wel leuk! Eigenlijk had ik dat mee moeten nemen vanuit Nederland….maar helaas, daar had ik niet aan gedacht. ’s Avonds hadden we, ondanks de hydrofoor opeens geen water meer na het eten…Na een telefoontje naar de tuinman kwam deze even kijken, trok de stekker er uit en toen weer erin (geen idee waar uit en in…misschien de watertank of toch de hydrofoor) en er was weer water!

Dinsdag heb ik weer een bevalling mogen doen (jippie). Deze vrouw was echt zo rustig, dat had ik nog niet eerder meegemaakt… Ze zei: ja ik denk dat ik moet persen, maar het is niet heel erg hoor. Dus ik ging haar even toucheren, was het hoofdje van de baby al op H3 (bijna al buiten, zal maar zeggen). Ik gaf die vrouw snel persinstructies en een paar minuten later was het baby’tje geboren! Wel vloeide de vrouw nog flink na, en was haar bloeddruk torenhoog, waardoor we haar allerlei medicijnen en een katheter moesten geven. ’s Avonds had ik mijn eerste gevorderde salsales! Dat was wel cool, want we hebben Freestyle geleerd, dat was echt lachen! Ohja, en mijn verbetertips waren: ik moest bij merengue meer slepen (met mijn voeten) en minder groot uitstappen! Daar valt aan te werken :-)

Woensdag ben ik, na een saaie dag op de verloskamers, met 2 andere co-assistenten gaan uit eten bij het pannenkoekencafé! Dat heb ik gemist zeg ;-) Ze hadden echt ruime keuze uit zoete, hartige en zelfs voor de mensen die niet kunnen kiezen een gemixte zoet-hartige pannenkoek, en natuurlijk hadden ze ook poffertjes. Wij begonnen met een portie poffertjes met kaneel en boter, mmmmm. Toen kregen we onze pannenkoek. Ik had er een met kaas en appel, echt heerlijk, maar veel te veel! En ik was moe! Maar ik was niet de enige…haha Hier in Suri zeggen ze: When black man eat, black man sleep! Ik ben al echt ingeburgerd hè ;-)

Donderdag en vrijdag heb ik een late dienst gedaan,van 15-21.30 uur. Er zijn dan minder zusters, verloskundige in opleiding en minder co’s, dus meer bevallingen voor mij :-) Donderdag heb ik 2 bevallingen mogen doen :-) Een vrouw was zo blij dat ik van haar een pak drinken heb gekregen, leuk hè!

Vrijdagochtend ben ik met Sabrina eerst naar de stad geweest. Eigenlijk gingen we wat laat (12uur, terwijl ik om 2uur alweer thuis moest zijn, gezien ik om half 3 moest werken). Sabrina wilde nog een hangmat hebben en wilde nog naar een leuk winkeltje, waar ik ook heen wilde om kleren te shoppen. Verder wilde ik nog naar de ‘I love Sur’ winkel, en naar de souvernierswinkel, maar daar hadden we niet echt tijd meer voor. Onderweg zijn we bij de beste ijsman gestopt om een schaafijsje te kopen met orgeade melk kola, mmmmm, dat was overheerlijk lekker…het smaakte een beetje naar wijnbol, van de kermis :-) Toen moesten we snel naar huis, spullen pakken en naar het ziekenhuis! Dat begon heel hectisch! Ik zou zeggen, schrik niet als jullie dit lezen…komtie dan hè: Ik kwam binnen en een andere co-assistent stond er een beetje verdwaald te kijken. Ik vroeg haar wat er was en ze vertelde : ‘ik zou net een bevalling doen…die vrouw wilde persen en je zag het hoofdje…toen ze opeens niet goed werd…ze zijn haar nu aan het reanimeren…’ Zo erg! Ik moest even mee reanimeren, omdat ik nog ‘vers’ was, en dus nog mijn krachten had….Ze had toen een beetje hartactie, maar reageerde nog nergens op ofzo, en na een tijdje reanimeren, zuurstof toedienen en veeeel adrenalinespuiten, besloten ze te stoppen! Ik snapte alleen niet goed, waarom niemand een defibrillator ging halen…Erg hè…ben je bezig een leven op de wereld aan het zetten, bezwijk je er zelf aan met de baby. Het was ook zo gek om te zien, een dode zwangere vrouw! We hebben toen alle andere vrouwen op de kamer eerst op de gang gezet, en later op de andere kamers… Toen de familie kwam, was het nog erger…die schreeuwde allemaal, zo vol ongeloof nog! De verloskundige kon het zelf ook nog niet geloven. Ze vertelde dat ze eerst om half 3 weg wilde gaan, maar is toch gebleven omdat de vrouw dat nog even wilde. Toen de vrouw mocht gaan persen, kon ze niet meer en greep ze naar haar borst, vertelde de zuster. Ze moest haar helpen, en het volgende moment was ze weg.  De zuster snapte er niets van. Ze had dat nog nooit meegemaakt, zo iets! Poeh, ik was ook een beetje van slag. Ook omdat het zo hectisch was, met die andere 2 vrouwen op die andere kamers…en omdat er niemand was die mij kwam helpen… Die andere 2 vrouwen hadden namelijk ook weeën…eerst kreeg de ene persdrang…Ik toucheerde en het hoofdje zat al op H3 (bekkenuitgang). Het kindje was echt heel groot en dik, dus ik moest samen met de dokter kei hard trekken om de rest van het lichaam eruit te krijgen! Echt niet normaal! Toen kreeg ook die andere vrouw persdrang en bij haar zat het hoofdje met intacte vliezen op H3…Ik brak de vliezen en zei dat ze mocht persen… Ik heb deze avond dus nog 2 bevallingen kunnen doen. Mijn totaal staat nu op 11 bevallingen :-) Daar ben ik wel trots op. Alleen deze laatste 2 heb ik een beetje moeten hechten…de ene omdat het kindje zo groot was, en de andere omdat ze doorperste toen het niet meer hoefde. De schouders doen wij altijd, dat is zonder persen, maar zij perste de eerste schouder nog erdoorheen… Na alle bevallingsformulieren in te hebben gevuld, zat mijn laatste avond en tevens laatste dag op de verloskamers er weer op!

Zaterdag ben ik met Sandra, en wat vriendinnen van haar (Gwen, Melanie en Annelien) weer een tripje gaan maken. We moesten om 9.45 verzamelen. Het weertje zag er prachtig uit! Enkele minuten later vertrokken we met een pick-up met boot en nog een auto richting Paranam. Na het grote bauxietbedrijf gingen we meteen linksaf een klein landweggetje op, een erf op, waar vroeger de Amerikanen en Nederlanders woonden. Het ligt er  nu verlaten bij…best jammer want het ziet er best leuk uit. Het weggetje eindigde bij de rivier, waar onze boot het water inging. Het was een soort van speedboot, kei cool! Nadat we ons gevestigd hadden op de boot en we een rondje hadden gemaakt op het water, gingen we weer terug aan wal. De stuurman wilde toch liever een andere propeller erop zetten! Daarna konden we eindelijk met volle kracht stroom opwaarts op de Suriname rivier richting Overbridge! Hier vaarden we langs het resort van Overbridge waar mensen heerlijk in het water aan het zwemmen en spelen waren, in hangmatten lagen of heerlijk een kippetje op de BBQ aan het braden waren. En natuurlijk kon je hier ook luxe vakantiehuisjes huren. We vaarden een stukje verder, waar ik mijn toekomstige huisje alvast heb laten bouwen ;-) Ik ben ook al bezig met het gastenverblijf! Ik hoop dat jullie het wat vinden (spot de foto’s) hihi. We strandden eventjes aan op Overbridge om een lekker ijsje te nuttigen en een korte strandwandeling te maken. Ik heb, geloof ik, nog nooit zo snel een ijsje opgegeten! Wat smelten die dingen snel zeg, hier in die felle zon! Daarna zijn we weer in de boot gestapt richting Ayu, waar een plantage lag. Onderweg kwamen we de halve brug tegen! Het verhaal gaat dat nog voor de opening van de brug, er een dronken Inheemse kapitein tegen een van de pilaren van de brug is aangereden, met zijn vrachtschip, en toen is er een heel stuk beton omlaag gekomen en met boot en al gezonken! De brug is nu al enkele jaren zo half, en de mensen gaan nu met een veerpont van de ene kant van de rivier naar de andere kant. Er zijn reeds plannen gemaakt om deze brug af te breken en een eindje verderop een  nieuwe te gaan bouwen. Op Ayu aangekomen kregen we onze lunch, bami met groente! Van de plantages hebben we niets gezien. Hier hebben we wel even lekker kunnen zwemmen! Die afkoeling hadden we wel even nodig! Na het dobberen zijn we naar de Jodensavanne gevaren. Hier was nog een ruïne te zien van een synagoge. Een synagoge moet altijd op het hoogste punt van het dorp liggen, en uit verhalen blijkt ook dat de top van de synagoge al vanaf de rivier te zien was. Toen we verder liepen kwamen we bij een begraafplek van de joden. Dit waren wat vervallen graven. Een stukje verder was de begraafplek van de niet-joden. De armere onder hen hadden houten graftekens met een hartje. Dit stond symbool voor Sankofa of Akoma. Sankofa betekent: ga terug om het op te halen, wat inhoudt dat er wijsheid schuilt in de lessen die je leert uit het verleden, en dat deze gebruikt moeten worden als bouwstenen voor de toekomst, en ook om te begrijpen waarom en hoe we zijn geworden wat we vandaag de dag zijn. Dat is een mooie betekenis toch!? Akoma houdt liefde, geduld, goede wil, verdraagzaamheid, trouw en volharding in. Ook lagen hier wat chiquere graven van steen van andere niet-joden.  Na dit bezoekje gingen we weer terug naar de boot om weer richting Overbridge te varen waar we op een zandbank een stop gingen maken. We stopten midden in de rivier, en wij keken echt van…wat gaan we doen? Dit is de zandbank, zei de reisleider toen, en inderdaad, onder het water was zand! Je kon hier zo in het water staan…ik dacht dat het misschien een zandbank was als het eb was ofzo, want zonnen en zwemmen zat er niet echt bij. We hebben hier wat leuke actiefoto’s proberen te maken! Haha, die andere mensen, die ook naar deze speciale zandbank waren gekomen, keken ons heel gek aan ;-) Toen het begon te schemeren zijn we weer richting Paranam gevaren om daar weer met de auto richting Par’bo te rijden! Dit was ook weer een geslaagd, leuk en gezellig uitje :-)

Zondag gaat waarschijnlijk een lekkere rustdag worden!

Ik hoop dat jullie hebben genoten van mijn bijzondere bevallingsverhalen! Volgende week ga ik naar de poli, en ook daar hoop ik interessante dingen te gaan zien!

Ik heb deze week ook nog contact opgenomen met Surpost om te vragen waarom ik geen brieven ontvang.  Het was dus theorie 3: ze zijn een beetje dom…Ze vertelde me dat er enkele stukken voor me lagen, en vroegen of ik eventjes langs liep om het op te halen…Sinds wanneer moet ik zelf de post gaan ophalen? Echt gekke mensen hier hoor af en toe…En daarbij is het ook dat het niet langs de deur ligt. Het ligt helemaal bij de haven, en ze zijn gesloten als ik vrij ben. Ik heb gevraagd of ze het langs kwamen brengen, maar ze wisten niet wanneer de bezorger langs zou komen…ik ben benieuwd wanneer ik de brieven en kaarten zal ontvangen!

Tot de volgende verhalen maar weer!

Heel veel liefs,

Suzanne

Laatste foto's

Reacties 3

Rosalie 07-08-2011 20:16

Haa Suus!

Nou ik wil wel een keer op bezoek komen bij je vakantiehuisje!!! Haha dat ziet er kei luxe uit De andere foto's zijn ook erg mooi. Aan je verhalen te horen, geniet je volop! Nog even en dan ben je alweer lekker thuis bij ons geitenclubje, de tijd vliegt he!

Ik had laatst mn afstudeerfeestje gehouden en ik had een kei cool poffertjespakket gekregen van de geitjes. Heb afgelopen week meteem mn poffertjeskunsten uitgeprobeerd en het was heerlijk. Dus als je weer in NL bent, moet je maar een keer poffertjes komen eten.

Veel plezier nog daar de laatste weekjes!

Liefs,
Rosalie

P.s. Nog 2 nachtjes en dan mag ik je kaart eindelijk open maken. Ik kan niet wachten! Ben kei benieuwd!

Nikkie 09-08-2011 13:35

Hee!

Poeh heej, wat een begin van je werkdag. Echt cru ook, geef je net een nieuw leven en dan ga je samen dood.

Fijn dat je weer een leuk tripje met de meiden hebben gemaakt. Even lekker genieten

Succes op de poli en tot snel alweer!

xx Nikkie

Nikkie 09-08-2011 13:35

Oh ja: over je titel --> volgens mij kun je dat over mannen in t algemeen zeggen

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer