Stage week 3 en Keti Koti

Ei mi gudo,                                                                                                                                                                     Fay go? Met mij gaat het goed :-) De weken op de afdeling zitten er al weer op voor mij! Volgende week begin ik op de verloskamers! Daar heb ik echt zin in! Maar de lieve mensen op de afdeling ga ik wel missen hoor!

Deze week heb ik weer iemand mogen statussen en eindelijk een lichamelijk onderzoek mogen doen. Het was een vrouw van 46jaar met een cyste in de eierstokken, waarvoor ze geopereerd zou worden. Al gaande het gesprek vertelde deze vrouw me dat ze geslagen werd door haar man. Ik was totaal geshockeerd! Ze liet wat rode plekken gezien rond haar lip en ook op haar hoofd had ze pijn. Hij deed dat heel vaak, vertelde ze. Ik vroeg haar of ze hem niet wilde verlaten, maar de vrouw vertelde me dat ze eerst van haar komende operatie wilde herstellen. Later vertelde ik dat aan de zaalarts, maar deze zei heel droog dat het wel vaker voor komt hier in Suriname. Erg toch!

Dinsdagavond zijn we met de co’s van gynaecologie gaan uiteten bij Chimin, een chinees restaurant. Het was echt super gezellig en we hebben enorm gelachen. Roos, een co vanuit Leiden, zei lellebel tegen een andere co, maar Surinamers kennen dat woord niet… Wat is dat? Vroeg ze, waarop Roos zei: een soort tuthola. Iedereen lachen, want ook dat woord kennen ze niet hahaha Dat was echt melig. Een van de Surinaamse co’s maakte toen een grapje: toen zei doktor: roep jij die lellebel eens en ik zag jouw, dus ik denk dat hij jouw bedoelde….Dat klinkt nu wellicht niet grappig, maar met dat accent van haar, was dat heel grappig ;-) Die Nederlandse co had ook kip kerrie besteld, maar dat hadden wij allemaal niet mee gekregen, dus nadat we allemaal van allerhande chineese combi’s hadden besteld, vroegen we wat we nou precies allemaal hadden besteld. Toen noemde de ober dus al die gerechten op en kip kerrie. Dus die Surinaamse co’s waren helemaal in shock hahaha, vet grappig…wij Nederlandse co’s snapte er niks van, zeker dat meisje niet. Wat blijkt nou…bij de chinees moet je geen kip kerrie bestellen, gezien dat niet chinees is….maar hindostaans (ofzo…)Alsof je in Nederland dus friet met schnitzel zou bestellen bij de chinees… haha, maar ze wilde het toch! Daarna zijn we nog naar de Mc Donalds gegaan om een lekker toetje te eten!

Woensdag had ik een meisje op mijn kamer liggen van 14jaar die net bevallen was van een kindje, alleen had ze een subtotaal ruptuur. Ze krijgen hier steeds vroeger een kind! Bij ons in huis zijn ze nu aan het werken! We hebben last van vocht en dat zijn ze aan het behandelen…Vreselijk die pijnhoop en al dat stof overal! Vandaag is de poetsvrouw geweest, dus ziet het er nog redelijk uit…Maar we moeten nog zeker 1 week :-(

Donderdag moest ik mijn klinische les geven over ovariumcarcinomen (eierstoktumoren) aan de zusters in opleiding. Dat vonden ze wel interessant, maar ik merkte ook soms dat ze mijn accent niet zo heel goed verstonden…Het is een zeldzame ziekte met een zeer slechte prognose. En hoewel het zeldzaam is, liggen er op onze afdeling al 3 jonge vrouwen met deze aandoening… Later die dag ben ik wezen meekijken met 5 echo’s van zwangere vrouwen. Er was een jong meisje van 19jaar die voor de eerste keer zwanger was en die opgenomen was met hyperemesis gravidarum (braken). De zaalarts deed de echo, maar er moesten steeds meer mensen bijkomen kijken, dus ik wist dat er iets niet goed was. Ze zagen het hartje van de baby namelijk niet kloppen. Toen de gynaecoloog eraan kwam, bevestigde hij dit, en vertelde hij het meisje dat haar baby dood was. Dat was wel emotioneel voor haar!

Vrijdag was Keti Koti, de dag der vrijheden, dus waren we vrij. In 1863 is hier de slavernij afgeschaft wat ze hier ieder jaar op 1juli vieren. Ik ben met mijn huisgenootje en haar neef en nicht naar de stad gegaan om eens te zien hoe ze dat hier vieren. Aan de waterkant was het heeeeel druk met allemaal mensen en bandjes en heel veel kraampjes met eten! Ook waren sommige mensen verkleed in Surinaamse klederdracht. Dat was wel mooi om te zien. Ik heb bij een kraampje een roze flensje gegeten…dat was lekker zoet en stukjes kokos erin, mmmm. We zijn ook even gaan kijken bij een misverkiezing voor de kinderen. Dat was wel grappig. Ik zal proberen om ook een filmpje op internet te zetten! Daarna kwam de brasband langs, haha, ik dacht oh grappig, maar het was echt leuk! Ze maakte mooie muziek en danste er als een gek bij! Echt knap hoor! Daarna gingen we opzoek naar wat eten. Het nichtje van mijn huisgenoot vond het gek dat ik geen vlees at, dus gingen we opzoek naar iets vegetarisch… Ik heb uiteindelijk Heri heri gegeten, dat is gepluisde zoute vis, met casaver, gebakken banaan en zoete aardappel. Best oké! Maar om de haverklap vroegen ze of ik klaar was met eten…uh…nee ik ben nog aan het kauwen, zei ik dan…Met Surinaamse mensen kun je niet rustig eten hoor! Poeh, toen heb ik het doosje met eten (ohja…hier krijg je al het eten in een soort van hamburger/shoarma doosje) maar dicht gedaan en zijn we verder gaan lopen! Ik kan dan ook niet meer rustig verder eten…Dat hadden we bij de tour in de eerste week ook al. De laatste dag op de terugweg, was onze reisleider ook als eerste klaar en ik natuurlijk weer als laatste…Hij zei toen wel van: eet rustig verder, maar ondertussen zat hij wel iedere keer te kijken van: ben je nog niet klaar…en zo lang duurde het niet eens…maarja

Zaterdag had ik weekenddienst. Ik had het best rustig totdat ik opeens meteen naar de SEH moest gaan om 3 mensen op te halen! Ze hadden misschien een abortus (miskraam), dus moest er meteen een echo worden gemaakt. Het waren echt heel jonge meisjes. Alle foetussen leefde nog, dus er was bij niemand sprake van een miskraam! Een meisje (30jaar) wilde dit kindje liever niet…ze had ook van zo’n vruchtafdrijvend middel, cytotec, genomen, wat eigenlijk levensgevaarlijk is, omdat je dood kan bloeden. Ze vertelde thuis al 7 kinderen te hebben! Ze gebruiken ook allemaal geen pil of condoom…waarom…?...geen idee, het is taboe! Toen ik thuis kwam stond er een grote verrassing voor me klaar :-) Een nieuw matras! Ik hoop echt dat het lekker gaat liggen en dat ik geen pijn meer in mijn  bekken, knieën en schouders ga hebben!

Ik ga wat filmpjes om mijn facebook zetten. Ik heb geen idee of iedereen die kan gaan bekijken….de site is: http://www.facebook.com/suzanne.driessen1  dan moet er ergens brassband keti koti staan en misverkiezing keti koti! Ik hoop dat het lukt!

Odi en wan bosi,

Suzanne

         

Laatste foto's

Reacties 1

Dominique 06-07-2011 19:16

Haa!

Volgens mij heb je het wel goed naar je zin daar in Suriname, gelukkig maar! En zo te lezen is je coschap ook steeds leuker aan het worden. Wel echt cool dat je daar zo veel dingen zelf mag doen. Ik begin in augustus met gynaecologie, maar gewoon in NL. Helaas Ik was ook liever weer meteen weg gegaan. Maar aan mijn budget te zien zit dat er de komende jaren nog niet in. Ik vergeet steeds wanneer je ook alweer terug komt..wanneer is dat? Maar tot die tijd moet je nog heel hard genieten van de tijd die je daar hebt, want het is voorbij voordat je het weet. Dus heel veel plezier nog, en succes met je coschap!

XX Dominique

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer