Misterie opgelost

Hallo lieve mensen,

Ik ben inmiddels alweer 6 weken in Suriname en ik heb nu mijn 5e week van mijn co-schap er op zitten. Het gaat echt snel! Ik heb weer een mooi weekoverzicht geschreven en ik heb ook weer enkele dingen meegemaakt:

Zondag ben ik met mijn huisgenootje naar de film geweest, de Transformers: the dark of the moon 3D met een grote zak sweet popcorn en softdrink! Best een aardige film. Ik vind actiefilms op zich niet zo heel leuk, maar deze was wel leuk om te zien!

Maandag heb ik mijn 2e bevalling mogen doen :-) Dit was weer net zo spannend, maar het ging ook allemaal vanzelf. Het was een vrouw van 18 jaar, die beviel van haar 2e kindje. Ze kwam binnen met een ontsluiting van 7cm, dus we verwachtte dat het snel zou gaan, maar na 2 uur weer getoucheerd te hebben had ze nog steeds maar 7cm. We hebben haar toen aan het infuus gelegd met een stimulerend middel en haar vliezen gebroken. Na enkele minuten had ze toen al persdrang. Ik had toen nog niets gegeten (en toen om 3uur de andere co’s iets over eten zeiden, realiseerde ik dat ik bijna in een hypo raakte…oeps) en werd het kindje, een meisje, om 13.45 uur geboren :-) Ze heet Bethsheda, Zippora, Elidia! Mooie namen hé! Yeah Nu heb ik een jongen en een meisje ter wereld gebracht! Deze dag hebben we ook een nieuw huisgenootje gekregen! Haar naam ben ik even vergeten, maar het is een hindustaans meisje dat hier eigenlijk voor altijd een kamer huurt. Ze heeft eerst een tijdje ergens anders gezeten. Ze werk bij een stalletje op het vliegveld, dus we zullen haar niet zo vaak zien! Op straat maak je hier ook van alles mee, naast (nog steeds) het toeteren en zoensmak geluidjes van de mannen... Vorige week lag er een dode hond op straat met nog vers rood bloed uit zijn bek….En niemand die het opruimt…zielig toch! Ook zag ik vandaag een kleine vrachtwagen half in de beek liggen. Hoe stom kun je zijn hè…

Dinsdag was een saaie dag op de verloskamers. Er waren 2 vrouwen in partu, maar op het laatste moment moesten deze vrouwen een keizersnede krijgen. Ik was met een van die vrouwen bezig. Ze wilde helemaal niet normaal bevallen en wilde liever een keizersnede, net als het vorige kindje. Ze schreeuwde en gilde en hield het niet meer uit. Maar door het geschreeuw haalde ze dus ook niet goed adem, waardoor ze erg duizelig werd en de hartslag van het kindje daalde. Dat betekende dus foetale nood, waardoor het kindje uiteindelijk dus met een keizersnede gehaald moest worden. Een andere vrouw, bekend met pre-eclampsie, of wel zwangerschapsvergiftiging in de volksmond, met hoge bloeddrukken en dergelijke kreeg ook op eens klachten van erge hoofdpijnen. Ze had een opgezet gezicht en last van weeënzwakte. Ook haar hebben ze toen met spoed naar de OK moeten brengen voor een keizersnede. ’s Avonds had ik weer salsales! We hebben de Zouk geleerd. Ik dacht dat dat niet zo leuk was, maar het is best leuk! Ik heb me weer goed geamuseerd met het partnerdansen ;-) Op het laatst mochten we weer vrij partnerdansen met allerlei trucjes, kei leuk!

Woensdag had ik om 7.42 mijn derde partus gedaan. Toen ik bijna klaar was met alle papieren in te vullen, werd ik geroepen door de zuster met de vraag of ik klaar was voor een volgende partus! Tuurlijk, zei ik! Ik heb toen dus mijn 4e bevalling meteen gedaan! Het waren beide weer jonge meisjes. De eerste was 21 jaar met haar 2e kindje. Zij luisterde niet zo goed naar ons. Ze begon na het toucheren meteen te persen, wat dus niet mocht. De zuster en ik wisten niet hoe snel we onze steriele handschoenen aan moesten trekken. Ik had ze snel aan, pakte het inmiddels geboren hoofdje snel vast en liet het jongetje geboren worden. Wonder boven wonder had ze geen scheurtje! De tweede vrouw was 17 jaar en dit was haar 1e kindje. Deze vrouw luisterde gelukkig veel beter. Ze had er al veel over gelezen en vroeg of het goed was wat ze deed en gelezen had. Haar dochtertje werd om 10.05uur geboren! Ik doe nu inmiddels 2 uur over een bevalling. Dat is precies genoeg tijd vind ik. In die tijd laat je de placenta geboren worden, was je de moeder en de lakens, verschoon je het bed en vul je alle papieren in. Later meet je de bloeddruk, pols en temperatuur van de moeder en prik je na precies die 2 uur wat bloed! Nadat ik klaar was zag ik dat de naaldencontainers veel te vol zaten! Er stak van alles uit!. Levensgevaarlijk is dat! Het is af en toe vreselijk om te zien hoe het er hier aan toe gaat. Zelfs de co’s van hier klagen erover! Ons wordt altijd geleerd alleen de naalden in de naaldencontainer te deponeren, en de spuiten zelf niet. En er staat een streep op de doos (de naaldencontainers moet je hier zelf in elkaar knutselen, wat dus ook al niet zo heel veilig is…) tot waar hij gevuld mag worden….en daar gaan ze dus gewoon overheen! Ik ben maar zo verstandig geweest dit te melden en het op te ruimen. De broeder zei: ik ga het echt niet opruimen hoor, dat de zusters dat zelf maar doen, zij zitten daar maar wat! Daar had hij wel gelijk in…Ook is alles hier altijd op! Je moet alles op een andere kamer of in de behandelkamer gaan zoeken, wat erg vervelend is af en toe! Hoe kun je nu sommige dingen niet op voorraad hebben liggen…

Donderdag was weer een rustige dag! Ik heb me bezig gehouden met 2 vrouwen die ingeleid moesten worden voor de bevalling, maar helaas zonder resultaat.

Vrijdag had ik een jonge vrouw opgenomen van 20jaar met onregelmatige weeën. Het was haar 2e zwangerschap. Toen ik haar onderzocht, had ze 7 cm ontsluiting. Twee uur later had ze nog steeds 7 cm ontsluiting. We hebben toen haar vliezen gebroken en later hebben we haar ook nog een infuus gegeven om de baring te stimuleren. Rond de middag had ze dan eindelijk 9cm, en gaf ze aan te moeten persen. Ik mocht de bevalling doen, en begeleidde haar er in. Het hoofdje werd echt met moeite geboren, door het niet voldoende goed persen van de moeder. Ik moest daarna echt kei haard aan het hoofdje trekken van de zuster, maar dat lukte mij niet….het was echt kei hard trekken hoor. Toen deed zei dat, en toen voelde ze dat de navelstreng om de nek van het kindje zat. Ze knipte deze snel door en toen mocht ik verder het kindje om 13.40 geboren laten worden. Het was een meisje, maar ze ademde niet en was heel slap! Waarschijnlijk kwam dat doordat de moeder zolang over het persen had gedaan…De zuster pakte het kindje, zoog snel de mond en neus uit (waarna er een kleine ademsnak te horen was, liet het snel aan de moeder zien, en bracht het snel naar de andere verloskamer voor zuurstoftoediening en de verdere verzorging. Gelukkig begon het kindje toen al snel te huilen! Ik was toen alleen bij de moeder en voelde of de baarmoeder goed gekrompen was, maar ik voelde een harde bal…hmmmm…Ik trok was aan de navelstreng om te zien of de placenta er al uit kwam. Normaal zeggen ze dan: verplaats je kogger (de klem dus). Ik deed dat, maar schrok me toen wezenloos! Er spoot allemaal bloed uit! Oeps….dat had ik dus beter nog niet kunnen doen! Toen heb ik, van de schrik, maar gewacht totdat de zuster weer terugkwam. Zij heeft de placenta toen geboren doen laten worden. Maar ook zij vond het maar hard, ze dacht zelfs dat er nog een kindje inzat. Uiteindelijk bleek de placenta 900gram te wegen! Dat is best veel, als je weet dan ze normaal iets van 600gram wegen. Dat was me een dagje!  ’s Avonds had ik weer salsales. We hebben de bachata geleerd. Ik vind dat niet zo’n heel leuke dans, en het is best moeilijk met al die gekke draaien erin! Op het einde van de les had ik mijn taxi gebeld en stond ik nog even te kletsen, toen ik opeens beet gepakt werd en naar de dansvloer gesleurd werd. Hahaha, ik moest nog eventjes dansen :-) Toen ik terugkwam, was mijn taxi al geweest :-( hij had niet eens op mij gewacht, en niemand had me gewaarschuwd! Dat was wat minder. Een andere jongeman heeft me toen naar huis gebracht :-)

Zaterdag ben ik naar Commewijne geweest! Ik werd om 9uur bij ’t Vat opgehaald. Onderweg moesten we nog 4 andere mensen ophalen, een Nederlands-Surinaamse moeder en dochter, Nederlandse tante van dochter (schoonzus van moeder) en nicht van moeder! Op weg naar Leonsberg  kwamen we langs hele sjieke dure grote huizen! In een van die huizen woonde president Bouterse! Op Leonsberg stond de gids en 2 andere mensen, Nederlands-Surinaamse mannen, op ons te wachten. Daar gingen we in de boot op weg naar de dolfijnen in de uitmonding van de commewijne rivier en de Suriname rivier! Echt schitterend als die beesten op je af komen en in het rond springen. Ik zal weer een filmpje op facebook zetten. Ik weet niet of het de vorige keer met de 2 filmpjes is gelukt, maar ik zal het weer proberen (http://www.facebook.com/find-friends/browser/ closeTheater=1#!/video/video.php?v=172741496124735&notif_t=video_processed) Na deze mooie show zijn we naar Braamspunt gevaren naar het vissersdorp Pomona. Daar zagen we hoe de mensen de garnalen verzorgden. Onderweg zagen we al palen in de rivier staan met netten erin, waar de garnalen in gevangen worden. In het dorpje zag je hoe deze garnalen gedroogd werden, en vervolgens losgeslagen van hun schil en nog eens gedroogd werden. Je kon ze ook proeven! Best lekker…Toen zijn we nog eventjes verder gelopen naar de Atlantische oceaan, waar ik met mijn schoentjes eventjes in heb gestaan! Toen gingen we weer op weg, naar Rust en Werk. Hier was vroeger een koffieplantage. Nu leven de mensen daar ook van de visserij. Een  van de plaatselijke bewoners had een soort van dierentuintje gemaakt, met schilpadden, kaaimannen, kippen en cavia’s.  Geweldig ;-) Hij vroeg ons hoe je kon zien welke schildpad een mannetje was en welke het vrouwtje….enig idee? Je ziet het aan de onderkant van de schildpad…het mannetje heeft een holle buik, zodat hij op het vrouwtje kan zitten ;-) Ook zijn we naar een soort van begraafplek geweest. De mensen hier geloven dat de geesten op donderdag gaan dwalen. Je moet dan ook nooit op donderdag advies gaan vragen voor het bouwen van een huis of ziekte. Apart hè! Op Werk en Zorg hebben we ook geluncht, met bami, nasi, telo, botervis, ei en nog van alles. Lekker was dat! Daarna hebben we weer de boot gepakt op weg naar Nieuw-Amsterdam, waar we naar het openluchtmuseum zijn gegaan van Fort Amsterdam. Toen we bij de gevangenis aankwamen werd de lucht op eens erg donker en moesten we helaas weer terug naar de boot, maar onderweg begon het al kei en kei hard te regenen! We hebben toen eerst moeten schuilen voordat we verder naar de boot konden lopen om weer terug naar Leonsberg te keren. Om half 6 was ik weer in Paramaribo! Het was zeker een leuke en gezellige reis! Zeker de 2 Surinaamse mannen waren erg grappig en wisten bovendien ook veel over Commewijne en ook andere dingen van Suriname te vertellen!

Ohja…jullie vragen je nu wellicht af: welk mysterie is er nu dan opgelost. Nou, dat is nogal een verhaal! Ik had al een paar dagen een verdachte auto gezien. Hij reed heel langzaam, ’s ochtends om 6.15uur, voor ons huis, stopte dan en reed weer een stukje verder, reed dan weer een stukje terug en reed dan weg. Dit was al enkele dagen zo. Ik had dit aan mijn huisgenootje gemeld. We hadden al allerlei plannetjes bedacht hoe we er achter konden komen wie dat was in die auto en wat die moest van ons. Donderdag ging mijn huisgenootje bij de buren informeren, toen er opeens dezelfde auto aankwam rijden, het erf op…was het de buurvrouw van de buurvrouw….rare vrouw hoor! Zij bevestigde dat ze iedere ochtend om 6.15 uur naar haar werk ging en dat ze zo op en neer reed…wie doet dat nou…weird!

Oh ik merk dat ik weer heel veel heb geschreven! Ik hoop dat jullie het met plezier hebben gelezen :-)

Ik wens, de mensen die al vakantie hebben, een hele fijne vakantie toe met heel veel zon en mooie dagen!

Tot gauw weer!

Liefs Suus

Laatste foto's

Reacties 2

theo peters, pastor 17-07-2011 20:59

Hoy Suzanne,

Je schrijft vlot en veel k(l)eurige verhalen, diie wij allemaal graag lezen. Je maakt ons nieuwsgierig natuurlijk, want het is toch wel heel bijzonder wat jij daar in de West allemaal meemaakt.
Je zult best een zeer leerzame stage-periode "ondergaan", maar dat is ook je wens, denk ik.
Blijf schrjven ! Het ga je goed. tot een volgende keer

Nikkie 17-07-2011 21:24

Hee Suus!
Soow heej, je bent al wel lekker bezig daar met al die bevallingen! Lijkt me echt indrukwekkend en mooi om zo'n kindje geboren te zien worden. Maar al die medische termen, dat is bijna een hele taalstudie op zich geloof ik

Leuk dat het ook nog zo goed bevalt bij het dansen. Inmiddels ook al leuke mannelijke danspartners?

Super leuk dat je even een weekend op pad bent gegaan. Klinkt allemaal erg gezellig en leuk en zo ziet het er ook uit op de foto's. En dat babytje op de foto, ahhhh. Heb je nog meer leuke weekendtripjes op de planning?

Nu nog even lekker genieten van de zondagavond en dan morgen weer lekker aan de slag, succes!

xx Nikkie

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer